Home

Mytika 1988

Mytika 1989

Slapen aan boord

Uitrusting

 

In 1987 kregen we het idee op met een open boot trektochten te gaan maken. Hiervoor namen we een jolletje mee om vanuit de camping tochtjes te maken. Zo hebben we de omgeving van Triëst, Italië verkend en gedeelten van Istrië. De camping moest eigenlijk niet meer in het reisplan voorkomen. Toevallig las ik in de Waterkampioen een artikel van de hand van Erik Haverkorn. Hij deed waar wij het over gehad hadden. Trektochten in een open boot! Na de vakantie contact gezocht en een enthousiaste Erik heeft ons bijzonder veel bruikbare ideeën  gegeven. Foto's genomen van zijn boot om een aantal vindingen van hem ook toe te passen op onze Simoun.   

Advies van Erik: zoveel mogelijk trainen onder alle omstandigheden!  Een andere zeer waardevolle tip: lees het boek De Lugworm van Ken Duxbury. Duxbury beschrijft een tocht in een open boot, de Drascombe lugger Lugworm van Griekenland naar Engeland. Deze tip heeft heel wat gevolgen. In het boek maak ik kennis met zeilen in Griekenland en met de Drascombe lugger!

Fragment uit het scheepsjournaal van 1988

4 april, tweede paasdag 1988
De weersverwachting was redelijk: droog, 14 graden, windkracht 6, bewolkt met hier en daar zon, waarschuwing voor de scheepvaart.
Vol goede moed op pad. Alles ingepakt en voor het eerst richting Willemstad, Zierikzee. Het doel was de Grevelingen. Het meer lag er schitterend, maar nevelig en woelig bij. Uit de auto bleek het koud te zijn. Snel maar weer terug. Henriëtte was maar in het warme compartiment blijven zitten. Zelf overwoog ik dit ook even. Maar ja, ik ga toch niet naar de Grevelingen om daar in de auto te blijven zitten! Eruit, boel optuigen en weg. Aan dit laatste twijfelde ik eerlijk gezegd wel eventjes. Het leek alsof het steeds harder ging waaien. Flinke schuimkoppen en flink wat golven. Niet voor niets een waarschuwing voor de scheepvaart. Nergens een zeilboot te bekennen, op een enkel groot jacht na! In mijn eentje in de koude aan het optuigen geslagen. Het lukte tot mijn verbazing om de mast alleen te zetten. Dit ondanks de harde wind. Voor de zekerheid had ik de auto buiten bereik van de mast gezet. Je weet maar nooit! Het grootzeil van de jol kon ik heel eenvoudig hijsen. Dat betekende al een vermindering van 1,7 m2 zeiloppervlak! Als ik naar de wind luister, dan hebben we niet veel zeil nodig. De fok kon ik helaas niet zetten omdat ik voor de kleine fok niet het juiste beslag bij me had.
Surfpak aan en kant en klaar voor vertrek. Henriëtte trok haar stoute surflaarzen en pak aan en had er ook zin in. Heel warm aangekleed het water op. Er waren enkel wat surfers. Het was verder schitterend! Veel koude hebben we niet geleden. Laarsjes en pakken voldoen uitstekend. Henriëtte kreeg alleen last van koude handen.
Het waaide zo hard dat we beide behoorlijk buitenboord moesten gaan hangen. En dat met slechts 4 m2 zeil. De golven waren erg hoog. Eén keer namen we een hoge golf op een verkeerde manier. De boot helde zover dat ik van stuurboordzijde naar bakboord viel. Ik schoof helemaal naar beneden. Gevolg: spontaan overstag gaan. Door de situatie meteen te doorzien verliep de manoeuvre verder probleemloos. We zijn nog maar niet de Grevelingen overgestoken in verband met het slechter worden van het weer. Het was onmogelijk om de overkant te zien. We zijn dus in de buurt van de aanlegsteiger gebleven. Een heerlijke maiden trip!